W magazynie leżą trzy kartony i pięć luźnych sztuk. Wpisanie „8” nie mówi, ile towaru rzeczywiście jest. Najpierw wybierz jednostkę pozycji i zapisz, ile pojedynczych produktów zawiera każde opakowanie.
Ustal jednostkę dla konkretnego towaru
Odczytaj kod wariantu, rozmiar i liczbę sztuk z oznaczenia opakowania. Nie zakładaj, że kartony od dwóch dostawców są identyczne. Dla produktów liczonych na masę potrzebna będzie inna metoda niż dla jednostkowych notesów; nie zamieniaj kilogramów na sztuki bez danych.
W arkuszu spisu jednostka ma towarzyszyć ilości. W kontekście KPiR wymagania spisu sprawdza się według § 21 rozporządzenia. Poniższy przelicznik jest pomocą organizacyjną, nie regułą wyceny podatkowej.
Przelicz pełne i otwarte opakowania
Fikcyjny towar N-12 jest ewidencjonowany w sztukach. Dwa pełne kartony zawierają po 12 sztuk, trzeci otwarty ma 7 sztuk, a poza kartonami leży 5.
| Miejsce | Rachunek | Sztuki |
|---|---|---|
| Dwa pełne kartony | 2 × 12 | 24 |
| Karton otwarty | Policzone pojedynczo | 7 |
| Luźne produkty | Policzone pojedynczo | 5 |
| Razem | 24 + 7 + 5 | 36 |
Otwartego kartonu nie licz jako pełnego tylko dlatego, że stoi w rzędzie z pozostałymi. Zaznacz go na roboczej liście, aby druga osoba wiedziała, skąd pochodzi ilość.
Trzy kartony nie zawsze oznaczają 36 sztuk
Nowa partia może mieć kartony po 10 sztuk. Jeśli znajdziesz dwa takie kartony obok jednego starego po 12, wynik wyniesie 32 sztuki, nie 36. Oznacz przelicznik obok każdej grupy i zachowaj zdjęcie etykiety, jeśli pomaga wyjaśnić różnicę.
Przed porównaniem z programem sprawdź również jego jednostkę. Stan „3 op.” nie jest porównywalny z „32 szt.” bez przeliczenia. Nie poprawiaj ilości w programie, dopóki nie wiesz, czy problem dotyczy fizycznego stanu, opakowania czy kartoteki produktu. Po uzgodnieniu jednostek można użyć porównania stanów.
Gdy po przeliczeniu jednostek nadal występuje rozbieżność, przejdź do ponownego liczenia i sprawdzenia dokumentów ruchu.